نقد و بررسی فیلم Brightburn – برایت‌ برن

0

چه می‌شد اگر کلارک کنت، به جای کنترل قدرت‌هایش و تبدیل شدن به نماد امید و قهرمانی یعنی «سوپرمن»، در ۱۲ سالگی تبدیل به پسری روانی و بی‌رحم می‌شد که برای سرگرمی انسان‌های دور و برش را شکار می‌کند؟ فیلم Brightburn – برایت‌ برن روی موضوعی دست می‌گذارد که شاید به ذهن خیلی‌ از تماشاگران و نویسندگان رسیده باشد، چه می‌شد اگر سوپرمن شیطان مطلق بود؟ و کارش به جای امیدبخشی، می‌شد آزار رساندن و کشتار مردم به وحشیانه‌ترین شکل ممکن؟ آیا این فیلم توانسته پاسخی مناسب برای این سوال‌ها باشد؟ در ادامه با نقد فیلم همراه ما باشید.

محل تبلیغات شما

محل تبلیغات شما

الیزابت بنکس در برایت‌برن

پوستر فیلم Brightburnبه نظر می‌رسد خاندان گان (جیمزه گان تهیه کننده، برایان گان و مارک گان به عنوان نویسنده) و دوستان و آشنایان کنار هم جمع شده‌اند، فکرهایشان را روی هم ریخته و به این نتیجه رسیده‌اند که چرا از این ایده‌ی «سوپرمن خبیث» که احتمالاً پول خوبی هم نصیبمان می‌کند، استفاده نکنیم؟ وقتی خود DC نمی‌داند با سوپرمن چه کار کند، چرا ما بی کار بنشینیم؟ کمپانی سونی هم که جدا از چند اثر سینمایی شناخته‌شده‌اش، به تولید فیلم‌های بد معروف است، هزینه ناچیز ساخت چنین فیلمی (۶ میلیون دلار) را تقبل می‌کند! به هرحال همه چیز دست به دست هم داد تا فیلم Brightburn که زباله‌ای بیش نیست، با بهره‌گیری از اسم و رسم «جیمز گان» فرصتی برای قالب کردن خود به عنوان یک اثر سرگرم‌کننده‌ی رده سنی R داشته باشد. فیلمی که جز صحنه‌های بسیار کوتاه و معدود، ترسی برای مخاطب ندارد، آن چنان که باید و شاید هراس و آشوبی ایجاد نمی‎‌کند و البته، بر اساس چیزی به نام «فیلمنامه» ساخته نشده که الان بخواهیم آن را مورد نقد یا بررسی قرار دهیم. برایت‌ برن آمده تا از آب گل‌آلودِ شخصیت‌های ابرقهرمانی به ویژه سوپرمن، ماهی بگیرد و برود. آمده تا به تیم سرگرمی‌های بدردنخور و ضعیف هالیوودی اضافه شود. اصلاً چیزی با عنوان روند یا سِیر شخصیتی در فیلم وجود ندارد، ما در فیلم «مرد پولادین» (Man of Steel) می‌بینیم که چند نوجوان، کلارک را اذیت می‌کنند، اما او به کمک موعضه‌های پدرش، می‌تواند نیروی فوق‌العاده‌اش را تحت کنترل بگیرد. بنابراین همواره کشمکش درونیِ شخصیتی مانند کلارک و مسئولیت سنگینی که این قدرت‌ها برایش دارد، حس می‌شود. در برایت‌ برن اما همه چیز ناگهانی، بی‌دلیل و منطق، و اساساً به شکلی پوچ و احمقانه رخ می‌دهد. برندون ناگهان توسط سفینه فضایی‌اش فراخوانده می‌شود و از آنجا به بعد یک خبیث ویرانگر است. کال-ال از کریپتون آمده، اما ویژگی‌های یک انسان در او بروز می‌کنند، اگر هم قرار می‌شد سوپرمن همانند صحنه‌ای در فیلم BvS خبیث شود، باید دلایل منطقی و کافی برای آن وجود داشته باشد. دلایلی که به‌‎هیچ وجه برای شخصیت برندون ایجاد نمی‌شوند.فیلم برایت‌برن 2019

فیلم چند سکانس شدیداً حال‌ به هم‌زن و منزجزکننده دارد (مخصوصاً آن اتفاقی که برای فک و دهان یکی از شخصیت‌ها می‌افتد!) اما در آفرینش ترس و دلهره و از آن مهم‌تر، نمایش دلیلی برای همراه کردن مخاطب با خودش موفق نیست. بازیگر اصلی یعنی جکسون ای. دان که نقش «برندون» را بازی می‌کند، مطمئناً عملکردی فراتر از لیاقت فیلم ارائه داده است. الیزابت بنکس هم در نقش مادری که دوست دارد امیدش را نسبت به فرزندش از دست ندهد، نقش‌آفرینی بسیار خوبی دارد. می‌توان گفت که نگاهی سودآور نسبت به برایت‌ برن وجود داشته و سازندگان به طور کلی اهمیتی به کیفیت نهایی نداده‌اند. سازندگان می‌خواهند با استفاده یا بهتر است بگوییم سوءاستفاده، از داستان اوریجین کال-ال یا همان سوپرمن، سودی به دست آورده و کاری کنند که تماشاگران نیز آن را تا ابد به فراموشی بسپارند. گناه فیلم Brightburn در واقع بی‌هویت بودنش است، نه اوریجینی برای شخصیتش ارائه می‌کند و نه می‌گوید هدفش چیست، از کجا آمده و به کجا می‌رود؟ از اولین تا آخرین دقیقه، اتلاف وقت مطلق است. یکی از پوچ‌ترین و بی‌سروته‌ترین فیلم‌هایی که در عمرم تماشا کرده‌ام و البته یکی از نازل‌ترین فیلم های ۲۰۱۹ تاکنون!

20%
  • نمره فیلم
توجه: کپی‌برداری و هرگونه استفاده از مطالب، فقط در صورت ذکر نام و لینک مطلب مجاز است. در غیر این صورت شامل پیگرد قانونی می‌شود
منبع آی پیرامید
مطالب مرتبط

بخش دیدگاه‌ها

avatar