بررسی فصل اول سریال Titans – تایتان‌ها

0

کمپانی DC با تولید فصل اول سریال Titans بالاخره توانست مقداری از پتانسیل بی‌نظیر شخصیت‌های کامیک بوکی‌اش را رو کند. فضای تاریک سریال هر بیننده‌ای را به یاد «بتمن علیه سوپرمن» و بقیه فیلم‌های زک اسنایدر می‌اندازد. بنابراین اگر می‌توانید با آثار ابرقهرمانی این کارگردان ارتباط بگیرید، تایتان‌ها نیز برای شما قابل قبول خواهد بود. در ادامه نگاهی به فصل اول این سریال خواهیم داشت، بنابراین همراه آی پیرامید باشید.

توجه: در ادامه بخش‌های مهم داستانی سریال فاش نشده‌اند، اگر هنوز مجموعه را تماشا نکرده‌اید، می‌توانید این مطلب را مطالعه کنید.

 

اگر در سال‌های اخیر سریال‌های مختلف DC از جمله The Flash (فلش)، Arrow (آرو) یا Supergirl (سوپرگرل) را دنبال کرده باشید، می‌دانید که فضای تینیجری و سرگرم‌کننده‌ای برخوردار هستند اما نمی‌توانند آن کیفیت مطلوب و سزاوار داستان‌های کامیک بوکی را ارائه کنند. واقعیت این است که سریال‌های خوبی محسوب نمی‌شوند اما طرفداران خاص خودشان را دارند و به همین دلیل سال‌هاست که پخش آن‌ها ادامه یافته است. اکنون DC تصمیم گرفته برای خودش سریال بسازد و از سرویس ویژه‌اش یعنی DC Universe پخش کند که اصلاً هم تصمیم عجیبی نیست. بالاخره بعد از موفقیت نتفلیکس همه می‌خواهند سهمی از این سرویس‌ها داشته باشند. حتی دیزنی هم قصد دارد سریال اختصاصی تعدادی از شخصیت‌های سینمایی مارول را برای سرویس  +Disney تولید کند!

سریال Titans در میان فیلم‌ها و سریال‌های دی‌سی از فضای ویژه‌ای برخوردار است. اینجا دیگری خبری از تایتان‌های نوجوانِ شاد و سرزنده نیست، به این دلیل که داستانی تاریک و شخصیت‌هایی خشن داریم که انگار در دنیای مشترکی با فیلم «بتمن علیه سوپرمن» قرار گرفته‌اند. مهم‌ترین ویژگی سریال تایتان‌ها این است که تاریکیِ آن مانند فیلم‌های سینمایی، به سطحی غیرقابل تحمل نرسیده و با حس و حال و داستان کلی آن تناسب دارد. می‌توان ادعا کرد که کمپانی DC بالاخره پس از مدت‌ها، موفق شده اثری را تولید کند که قابل توجه باشد و شخصیت‌های آن بتوانند مخاطب را در فضای تاریکی که حال و هوای کامیک‌ها را تداعی می‌کند، راضی نگه دارند. بی‌شک، این سریال در روایت و توسعه رابطه شخصیت‌های گروه، دچار مشکلاتی است اما این موضوع موجب نشده که از جذابیت سریال Titans به عنوان یک مجموعه مستقل از دنیای سینمایی، کاسته شود.

سریال Titans

داستان در چند قسمت اول، کمی کند پیش می‌رود و باید منتظر باشید همه شخصیت‌ها با هم آشنا شوند. نکته‌ی مثبت سریال Titans این است که در هر قسمت، غافلگیری ویژه‌ای را برای مخاطب در نظر گرفته و یا شخصیت‌های جدیدی را معرفی می‌کند که شاید مخاطبان آشنایی کمتری با آن‌ها دارند. ماننند Hawk (هاوک) و Dove (داو) که البته نقش کمتری در داستان ایفا می‌کنند اما در همین زمان کم، تاثیرگذار هستند. گروه Doom Patrol (دووم پاترول) و شخصیت Wonder Girl (دختر شگفت‌انگیز) هم در ادامه معرفی می‌شوند. همچنین همکاری و سرانجام جدال رابین قدیم و جدید (جیسون تاد) نیز در نوع خود، جالب است.

پوستر سریال Titans

قهرمانان اصلی داستان عبارتند از دیک گریسون که سال‌ها به همراه بتمن مشغول مبارزه با جرم و جنایت در گاتهم بود، اما سرانجام تصمیم می‌گیرد ارتباط خود را بروس وین قطع کند و زندگی جدیدی به عنوان یک افسر پلیس داشته باشد. سریال بیشتر از هر شخصیت دیگری روی همین رابینِ خشمگین تمرکز دارد که بالاخره بروس وین را رها کرده و سعی دارد زندگی ابرقهرمانی‌اش را پشت سر بگذارد. به نظر می‌رسد او به عنوان ابرقهرمانی که از دست بتمن شاکی است و گذشته تلخی داشته، بیشترین اهمیت را برای نویسندگان مجموعه داشته است. استارفایر یا کوری، یک فضایی است که حافظه خود را از دست داده و فقط سرنخی از دختری به نام راشل در دست دارد. خود راشل هم اصل ماجرا است، زیرا دختر مخوف‌ترین اهریمن کامیک بوک‌های دی‌سی (به نام ترایگان) به شمار می‌رود و قدرت‌هایش فراتر از حد تصور است. همین موضوع باعث شده راشل همواره از اینکه اطرافیانش بخاطر او صدمه ببینند، هراس داشته باشد. شخصیت چهارم، گار یا بیست‌بوی نام دارد که می‌تواند فرم بدن خود را به یک ببر تغییر دهد اما نسبت به بقیه‌ی شخصیت‌ها، زمان کمتری به او اختصاص می‌یابد! معمولاً داستان به این شکل پیش می‌رود که دو عضو جوان‌تر گروه یعنی گار و راشل، در جایی گیر می‌افتند و دیک گریسون باید برای نجات آن‌ها اقدام کند. حتی تا انتهای فصل اول، شاهد شکل‌گیری کامل گروه نیستیم و هر بار مسیر شخصیت‌ها از هم جدا می‌شود اما این مورد حداقل برای من، آزاردهنده نبود. اعتقاد دارم که داستان کلی، برای فصل اول کاملاً کافی است و اگر به عنوان یک زمینه‌ساز به آن نگاه کنیم، موفق عمل کرده است.

سریال Titans یکی از بهترین سریال‌های ابرقهرمانی DC است که کارگردانی، روایت داستان و جلوه‌های ویژه‌ی آن در سطح قابل قبولی هستند. تماشای این سریال، از این جهت که بالاخره شاهد شکوفایی شخصیت‌های دی‌سی در مدیوم تلویزیون هستیم، خوشایند است. البته فضای تاریک و افسرده‌ی سریال مطمئناً به مذاق همه خوش نمی‌آید. تاریکی یک اثر به‌تنهایی بد نیست چراکه همین الان ده‌ها فیلم و سریال با فضایی کاملاً متفاوت نسبت به تایتان‌ها داریم و هیچ نیازی نیست که این مجموعه هم دچار همان سرخوشی و بی‌نظمی سریال‌های CW شود.

رابین سریال Titans

تایتان‌ها هنوز راه زیادی تا ثابت کردن خود به عنوان یک گروه ابرقهرمانی جذاب، در پیش دارند. با این حال، مسئولان دی‌سی و نویسندگان مجموعه، به آینده‌ی آن خوشبین هستند و ما هم سعی می‌کنیم همین دیدگاه را نسبت به آن داشته باشیم. یادم نرود که به پایان عجیب سریال (که قرار نبوده پایان آن باشد) اشاره کنم. این سریال در اصل ۱۲ قسمت بوده اما سازندگان تصمیم گرفتند فصل اول را با یک کلیف‌هنگر به پایان برسانند و مخاطبان را از قسمت ۱۲ محروم کنند! شاید دلیل خوبی پشت این قضیه وجود داشته که از آن بی‌خبریم. به هر حال، تایتان‌ها یکی از سریال‌هایی است که می‌توان برای فصل دوم آن مشتاق بود.

مرتبط: Titans برای فصل دوم تمدید شد