نقد و بررسی فیلم Kin – خویشاوند

فیلم Kin درباره‌ پسری نوجوان به نام ایلای است که در میان مشکلات خانوادگی، حس عدم تعلق و یک اسلحه‌ی فضایی گیر افتاده! داستان فیلم هم تا جای ممکن عجیب‌و‌غریب است اما نه به نحوی که بتوان آن را نوآورانه یا یک اثر خاص و موفق نامید. با داستانی ناقص، نصف و نیمه و فاقد پیچیدگی طرف هستیم که مستقیماً شعور مخاطب را هدف گرفته است. لحن آن به طور مداوم عوض می‌شود و در انتها به این نتیجه می‌رسید که تمام این فیلم، افتضاحی بیش نیست. در ادامه با نقد فیلم همراه آی پیرامید باشید.

این فیلم با پوسترهای رنگارنگ و آن اسلحه فضایی‌اش نوید یک اثر علمی تخیلیِ سرگرم‌کننده را می‌دهد اما در نهایت آن چیزی نیست که انتظار می‌رود، به این دلیل که مفاهیم علمی تخیلی به بدترین شکل ممکن با یک داستان خانوادگی، جنایی و انتقام‌جویانه ترکیب شده‌اند. ریشه مشکلات فیلم Kin را می‌توان در فیلمنامه‌ی بسیار سطحی و ساده‌انگارانه‌ی آن دانست که موجب شده نه مخاطب بداند برای چه دارد فیلم را تماشا می‌کند و نه مشخص باشد هدف از ساخته شدن فیلم، چیست.

هنگام تماشای این‌جور فیلم نباید به دنبال پیام خاصی بود، که البته کین سعی می‌کند با به تصویر کشیدن پدری درستکار در برابر فرزندی ناخلف به نام جیمی (با بازی جک رینور) یک سری پیام‌ها را منتقل کند و درام خانوادگی‌اش را جلو ببرد. تقریباً همه شخصیت‌ها و اعمالشان غیرقابل باور هستند. کل فیلم بر محور این می‌چرخد که جیمی چندسالی زندان بوده و برای حفاظتش ۶۰ هزار دلار به گروهی خلافکار بدهکار است! این سوال مطرح می‌شودکه این خلافکاران چرا باید این همه مدت را بدون دریافت هیچ پولی به محافظت از جیمی ادامه دهند و منتظر باشد آدم بی‌عرضه‌ای مثل او، این مبلغ هنگفت را بعد از آزادی تقدیم کند؟ یک سری اتفاقات منجر به فرار جیمی به همراه برادرخوانده‌اش یعنی همان ایلای (با بازی مایلز تروئیت) می‌شود. همچنین شخصیت منفی ماجرا با بازی خوب جیمز فرانکو، برای انتقامی شخصی آن‌ها را تحت تعقیب قرار می‌دهد …

جیمز فرانکو

در بخش علمی تخیلیِ ماجرا، همه چیز ناقص‌تر از کمترین حد تصورات است. فیلم به شکل واضحی ادای یک علمی تخیلی با ایده‌ای جالب را در می‌آورد درحالیکه این موضوع حقیقت ندارد. بخش داستانی مربوط به آن اسلحه فضایی و اینکه در نهایت مشخص شود، این پسر از نژاد دیگری است و به دلایلی به زمین فرستاده شده، ابداً کافی نیست و ابهامی را برطرف نمی‌کند. اینکه دو نفر از نژاد بیگانه در انتهای فیلم بیایند و یکی از آن‌ها (مایکل بی. جردن!) با خلاصه کردن همه چیز در چند جمله به مخاطب بفهماند که این پسر یکی از آن‌ها است، ساده‌لوحانه‌ترین بخش فیلمنامه بود که تیر آخر را به سمت فیلم Kin رها می‌کند. نکته جالب این است که در پوسترهای فیلم نوشته‌اند کاری از تهیه‌کنندگان سریال Stranger Things (چیزهای عجیب‌تر) و فیلم Arrival (ورود). بنابراین مخاطبی که فیلم را تماشا نکرده، شاید تصور کند که این اثر هم به لطف چنین تهیه‌کنندگانی، بسیار تماشایی است اما با دیدن فیلم، متوجه می‌شوید که فقط با یک حقه‌‌ی تبلیغاتی مواجه هستید.

تنها نقطه قوت فیلم که باعث می‌شود با وجود تمام ضعف‌ها؛ تماشای آن را ادامه دهید، رابطه برادری جیمی و ایلای است و البته یک شخصیت زن با بازی زوئی کراویتز که در میان راه به آن‌ها اضافه می‌شود. شاید اگر مفاهیم علمی تخیلی را از این فیلم حذف می‌کردیم و فقط داستان دو برادر را داشتیم که ناچارند در این دنیای سرسخت، گلیم خود را از آب بیرون بکشند، اثر قابل پذیرشی را شاهد بودیم. کارگردانان (جاش و جاناتان بیکر) از برقراری تعادل میان لحن‌های مختلف فیلم عاجزند و اگر فقط به یکی از آن‌ها می‌چسبیدند، شاید نتیجه کار بهتر از این می‌شد.

همان‌طور که در ابتدا گفتم، فیلم Kin – خویشاوند افتضاح است اما نه از آن افتضاح‌هایی که تا مدت‌ها در خاطرتان بماند، بلکه می‌توان آن را لحظاتی پس از تماشایش به زباله‌دانِ مغز فرستاد و فراموش کرد که چنین فیلمی هرگز وجود داشته است. فیلم مخاطبش را با کلی سوال رها می‌کند و هیچ تمایلی هم به پاسخگویی ندارد. بهتر است کارگردانان فیلم تا اطلاع ثانوی و تا زمانی که ایده‌ پخته‌تری ندارند؛ وارد حوزه علمی‌ تخیلی نشوند و با اسلحه‌ خطرناک بیگانگان شوخی نکنند!

نمره فیلم خویشاوند - ۲

۲

User Rating: Be the first one !
هنوز امتیازی داده‌نشده.
منتظر بمانید ...
استفاده از کل یا بخشی از مطالب، تنها در صورت ذکر دقیق منبع و لینک مطلب مجاز است و در غیر این صورت، شامل پیگرد می‌شود.
منبع
آی پیرامید
برچسب‌ ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 64 = 71

بستن