نقد و بررسی فیلم Outlaw King – پادشاه یاغی

نتفلیکس امسال قدم‌های بزرگی در راه تولید فیلم‌های عظیم‌تر و بهتر برداشت و به موفقیت‌هایی نیز دست یافت. از فیلم Roma (روما) اثر آلفونسو کوارون بگیرید که جایزه بهترین فیلم جشنواره ونیز (شیر طلایی) را دریافت کرد تا فیلم علمی تخیلی Annihilation (نابودی) اثر الکس گارلند و حتی فیلم Apostle (حواری) را می‌توان به عنوان دستاوردهای مهم نتفلیکس در سال ۲۰۱۸ معرفی کرد. فیلم Outlaw King (پادشاه یاغی) یکی دیگر از آثار قابل توجه این کمپانی است که برای نخستین بار در جشنواره تورنتو و اکنون از سرویس استریم پخش شده و تا حدی یاد و خاطره Braveheart (شجاع‌ دل) مل گیبسون را زنده می‌کند اما از جهات بسیاری، یک اثر تاریخی متفاوت است. در ادامه بررسی فیلم همراه ما باشید.

شکی در اشتباهات تاریخی و حتی تخیلی بودن بخش‌هایی از فیلم معروف «شجاع دل» وجود ندارد اما شخصیت ویلیام والاس در آن فیلم، با بازی بی‌نظیر مل گیبسون و پیام‌هایی که درباره آزادی داشت، جاودانه شد. از طرفی، یکی دیگر از شخصیت‌های مهم تاریخی به نام رابرت بروس را به خیانت متهم کرد، در حالیکه طبق روایات او به عنوان شاه اسکاتلند، سختی‌های فراوانی را برای پایان دادن به سلطه انگلیسی‌ها تحمل کرده است. مضمون فیلم Outlaw King نیز به آزادی و استقلال اشاره دارد اما دیگر خبری از ویلیام والاس نیست (فقط در حدی اشاره به نام و مشاهده تکه‌های بدن او) و تمرکز بر رابرت بروس قرار گرفته است. در واقع سکانس آغازین فیلم، تسلیم شدن اشراف‌زادگان اسکاتلندی و پیمان بستن آنان با پادشاه ادوارد اول پس از شکست قیام والاس را به تصویر می‌کشد.

این بخش ابتدایی که به صورت وان‌شات و بدون کات گرفته شده، قابل تحسین است و اینجا هم می‌توان کار خوب دیوید مکنزی (کارگردان نئو وسترن Hell or High Water که نامزد اسکار شد) را مشاهده کرد. هر چند که کارگردانی و فیلمبرداری‌ها بسیار خوب هستند و به بهترین شکل از طبیعت حیرت‌انگیز اسکاتلند استفاده شده، فیلم از نظر شخصیت‌پردازی و داستان حرفی برای گفتن ندارد چراکه همه چیز تا جای ممکن به دنیای واقعی نزدیک شده است. اکثر شخصیت‌های این فیلم از جمله خود رابرت بروس در خاطر بیننده باقی نمی‌مانند و حتی دیالوگ‌های آنان به خوبی نوشته نشده است. «کریس پاین» که در فیلم قبلی مکنزی با او همکاری کرده بود و تحسین منتقدان را برانگیخت، این بار در نقش رابرت بروس ظاهر می‌شود. حتی می‌توان گفت که لهجه اسکاتلندی پاین و عملکرد او در نقش بروس، کاملاً قابل قبول است. آرون تیلور-جانسون هم در نقش یک شخصیت تاریخی دیگر به نام جیمز داگلاس (معروف به بلک داگلاس) حضور یافته که هدفش احیای نام و سرزمین متعلق به خاندانش است و در هنگام نبرد، آن‌چنان خوی وحشی‌گری قدرتمندی دارد که هبچ حریفی نمی‌تواند با او رقابت کند! البته نباید از عملکرد عالی استیون دیلین در نقش ادوارد اول انگلستان غافل شویم. طرفداران «بازی تاج و تخت» حتماً این بازیگر را برای ایفای نقش استنیس براتیون به خاطر می‌آورند.

شاید مهم‌ترین نکته درباره فیلم این باشد که سعی نمی‌کند رابرت بروس را مانند ویلیام والاس یک قهرمان آزادی‌خواه و نمادی جاودانه معرفی کند. او نیز یکی از اشراف‌زادگانی است که برای حفظ سرزمینش مجبور به زانو زدن جلوی پادشاه ادوارد می‌شود و در نهایت برای رسیدن به قدرت، عهد و پیمانش را زیر پا می‌گذارد. او حتی حمایت اشراف‌زادگان سرزمین خودش را به دست نمی‌آورد. زیرا خاندان او همانند تعدادی دیگر از خاندان‌های کهن اسکاتلند، ادعای حکومت دارند و این موضوع مانع از اتحاد همه آن‌ها و ایجاد چنددستگی شده است.

شاید مهم‌ترین نکته درباره فیلم این باشد که سعی نمی‌کند رابرت بروس را مانند ویلیام والاس یک قهرمان آزادی‌خواه و نمادی جاودانه معرفی کند.

یک مشکل اساسی فیلم Outlaw King نحوه تدوین آن است و همچنین فیلمنامه‌ای که باید آن را به معنای واقعی ضعیف دانست. به نظر می‌رسد که نسخه اصلی فیلم، بسیار بیشتر از دو ساعت کنونی بوده و سعی شده با تدوین‌های نابه‎جا و نامناسب، همه بخش‌ها به هم پیوند داده شوند، بنابراین فیلم ساختار درستی ندارد و به طور مداوم از یک خط داستانی به خطی دیگر منتقل می‌شود. شخصیت رابرت بروس در مرکز داستان قرار دارد و از طرفی پرنس ولز (جانشین پادشاه انگلیس) را داریم که نسخه بسیار متفاوتی نسبت به این شخصیت در «شجاع دل» است. او از این موضوع که پدرش او را فردی ضعیف می‌داند رنج می‌برد و قصد دارد با سرکوب کردن قیام رابرت، اعتباری برای خودش به دست آورد که در راه رسیدن به این هدف، شکست می‌خورد. او به عنوان شخصیت منفی داستان، هیچگونه کاریزمایی ندارد و بیشتر به یک بیمار روانی شبیه است که حتی همسر رابرت (با بازی خوب فلورنس پیو) و دختر خردسالش را اسیر می‌کند.

فیلم Outlaw King

در این فیلم شاهد صحنه‌های نبرد فوق‌العاده‌ای هستیم که سعی شده از نظر تاریخی هم واقع‌گرایانه‌تر و خلاف آن چیزی باشد که در «شجاع‌ دل» مشاهده کردیم. دیوید مکنزی در خلق صحنه‌های اکشن شوک‌آور، بسیار عالی عمل کرده است به طوریکه می‌توان عظمت ارتش انگلیس در نبرد نهایی و مقاوت جانانه اسکاتلندی‌ها را ستایش کرد. یکی از انتقاداتی که نسبت به شجاع دل مطرح بود، نادیده گرفتن موارد تاریخی و حتی بی‌توجهی در انتخاب پوشش و اسلحه والاس و پیروانش بود که البته چنین موضوعاتی در فیلم Outlaw King دیده نمی‌شود و می‌توان آن را یکی از دقیق‌ترین روایت‌های تاریخی دانست.

 

در انتها باید بگویم که تماشای «پادشاه یاغی» کمی ناامیدکننده بود. نه به این معنی که فیلم بدی است، بلکه به این دلیل که انتظارها را از نظر داستانی برآورده نمی‌کند و بیشتر درگیر نبردها شده است. البته مناظری که در این فیلم به تصویر کشیده شده و به ویژه نماهای لانگ شات آن، فوق‌العاده هستند و دیوید مکنزی کارگردانی را با هنری مثال‌زدنی انجام داده اما تدوین بسیار بد، به کیفیت نهایی کار ضربه زده است. فیلم Outlaw King در بین درام‌های تاریخی به ویژه آن‌هایی که به مفاهیم آزادی و عدم پذیرش سلطه بیگانگان می‌پردازند، به آنچه در واقعیت اتفاق افتاده نزدیک‌تر است اما قادر نیست به اندازه «شجاع دل» تاثیرگذار باشد.

نمره فیلم پادشاه یاغی - ۶

۶

User Rating: Be the first one !
امتیازدهی: 5.0/5. (1 رای)
منتظر بمانید ...
استفاده از کل یا بخشی از مطالب، تنها در صورت ذکر دقیق منبع و لینک مطلب مجاز است و در غیر این صورت، شامل پیگرد می‌شود.
منبع
آی پیرامید
برچسب‌ ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن