نقد و بررسی فیلم Apostle – حواری

نتفلیکس این امکان را برای فیلم‌سازان مستقل و بااستعداد فراهم آورده تا پروژه‌های مختلف را با بودجه‌ای مناسب تبدیل به فیلم‌ کنند. این سرویس استریم توانسته سینما را از انحصار کمپانی‌های هالیوودی خارج کند و پروژه‌هایی را بسازد که شاید هیچ‌وقت شانسی برای اکران عمومی نداشتند. در هفته‌های گذشته، شاهد انتشار آثار جدید فیلمسازان خوبی همچون جرمی سالنی‌یر (فیلم Hold the Dark) و مایک فلناگان (سریال Haunting of Hill House) توسط نتفلیکس بودیم و اکنون در این مطلب، به نقد و بررسی اثر جدید گرت ایوانز یعنی فیلم Apostle – حواری می‌پردازیم.

فیلم Apostle در فاصله نزدیکی از Hold the Dark (تاریکی را حفظ کن) منتشر شد و با وجود اینکه هر دو فیلم آثار عجیبی به شمار می‌روند، می‌توان تفاوت‌های چشمگیری میان‌شان یافت. مهم‌ترین تفاوت این است که Apostle ویژگی‌های لازم برای اینکه آن را اثری خوب بدانیم، دارد و حتی در بدترین لحظاتش، یک سر و گردن از فیلم حوصله‌سربر جرمی سالنی‌یر، بالاتر قرار می‌گیرد. در واقع نه فلسفه‌بافی‎های بی‌خودی را بر سر مخاطبش می‌کوبد و نه او را خسته می‌کند. همچنین نمی‌توان شباهت‌های آن به فیلم کالت بریتانیایی Wicker Man (مرد حصیری محصول ۱۹۷۳) را منکر شد. در آن فیلم هم افسر پلیسی را داشتیم که برای یافتن دختر گمشده‌ای، به یک جزیره دورافتاده سفر می‌کند. اما در «حواری» با یک مبلغ مذهبی طرف هستیم که به دنبال نجات خواهرش در چنین فضای ناشناخته‌ای است.

فیلم Apostle

توماس ریچاردسون (دن استیونز) که در گذشته یک مبلغ مذهبی بوده و در این راه عذاب‌های فراوانی متحمل شده؛ در سال ۱۹۰۵ وارد جزیره‌ای مرموز می‌شود که تحت کنترل یک فرقه افراطی قرار دارد. هدف او نجات خواهرش از چنگال این گروه است که پیامبر خودشان به نام مالکوم (مایکل شین) را دارند. آن‌ها یک الهه را می‌پرستند و درصدد تشکیل جامعه‌ای والا و به دور از سلطه حکومت پادشاهان هستند. مکانی برای خود ساخته‌اند که قوانین ویژه‌ای دارد، در آن همه افراد برابر هستند و به دور از جنگ و مالیات زندگی می‌کنند. در ابتدا به نظر می‌رسد که با فرقه‌ای دورغ‌گو و فریبکار مواجه هستیم تا اینکه مشخص می‌شود واقعاً یک قدرت فراطبیعی در جزیره وجود دارد که استعاره‌ای از «مادر طبیعت» است. البته رهبران فرقه، این قدرت طبیعی را در بند کشیده‌ و از او سوءاستفاده می‌کنند.

Apostle – حواری شاید با یک اثر ایده‌آل فاصله داشته باشد اما به هیچ‌وجه، بیننده‌اش را ناامید نمی‌کند.

۴۰ دقیقه ابتدایی فیلم به شدت کند است و کمی زمان می‌برد تا به فضای آن عادت کنید. احتمالاً همین ۳۰ یا ۴۰ دقیقه ابتدایی برای مخاطبان کم‌حوصله کافی است تا تماشای فیلم را کنار بگذارند که توصیه می‌کنم چنین اشتباهی را مرتکب نشوند، چراکه قرار نیست در ادامه شاهد همین لحن و ریتم باشید. پس از مقدمه‌چینی‌های فراوان که البته برخی از آن‌ها غیرضروری به نظر می‌آیند، لحن فیلم Apostle دچار تحولی عظیمی می‌شود. از مسیری آرام و کنجکاوکننده، به تدریج وارد جاده‌ای ترسناک و خشن می‌شود و در پرده سوم، هرآنچه پنهان کرده بود، به نمایش می‌گذارد و هیجان را به اوج می‌رساند.

فیلم Apostle

Apostle – حواری شاید با یک اثر ایده‌آل فاصله داشته باشد اما به هیچ‌وجه، بیننده‌اش را ناامید نمی‌کند. گرت ایوانز که بیشتر بخاطر The Raid (یورش) و سینمای اکشن شناخته شده، این بار وارد قلمروی وحشت و مسائل ماوراطبیعه شده است. نتیجه، فیلمی قابل قبول از کار درآمده که می‌توان پتانسیل بیشتری در آن حس کرد. پتانسیل کافی برای تبدیل شدن به اثری به‌یادماندنی در ژانر وحشت که متاسفانه از دست رفته است. البته این موضوع فیلم Apostle را در حد یک اثر معمولی پایین نمی‌آورد، تنها گلایه این است که می‌توانست فراتر از این باشد.

*حواری یا Apostle – به یاران برگزیده عیسی مسیح گفته می‌شد.

نمره فیلم - ۷

۷

User Rating: Be the first one !
امتیازدهی: 3.5/5. (2 رای)
منتظر بمانید ...
استفاده از کل یا بخشی از مطالب، تنها در صورت ذکر دقیق منبع و لینک مطلب مجاز است و در غیر این صورت، شامل پیگرد می‌شود.
منبع
آی پیرامید
برچسب‌ ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن