نقد و بررسی فیلم Skyscraper – آسمان خراش

یک قانون نانوشته اما واضح در هالیوود می‌گوید «کافی است دواین جانسون را در نقش اصلی استخدام کنید تا فیلم‌تان بفروشد، هرچقدر هم داستان احمقانه‌ای داشته باشد» این موضوع درباره فیلم Skyscraper – آسمان‌ خراش نیز صادق است. فیلمی اکشن که قادر است شما را تا حدی سرگرم کند اما در نهایت نمی‌توان آن را چیزی جز اتلاف وقت دانست. در ادامه با بررسی فیلم همراه ما باشید.

آُشمان‌خراش

فیلم Skyscraper به کارگردانی راسون مارشال تربر که در اکشن – کمدی Central Intelligence (اطلاعات مرکزی) هم با راک همکاری کرده بود، فیلمنامه‌ای فاقد جزئیات و شخصیت‌پردازی دارد و همه افراد حاضر در آن، به شدت کلیشه‌ای و مصنوعی هستند. راک این بار نقش ویل ساویر را بازی می‌کند، یک افسر سابق FBI که پس از یک گروگان‌گیری و حادثه، پای خود را از دست داده است. نمایش این اتفاقات و آشنایی او با همسرش (با بازی نو کمبل) تقریباً ۵ دقیقه از ابتدای فیلم را به خود اختصاص داده و پس از آن، مخاطب به ده سال بعد پرتاب می‌شود. اکنون ویل به همراه همسر و دو فرزندش در بلندترین آسمان خراش دنیا زندگی می‌کند و مسئولیت بررسی امنیت این مکان را بر عهده دارد. طولی نمی‌کشد تا آدم بدهای داستان، این آسمان خراش و خانواده ساویر را در شعله‌های سوزان آتش گرفتار کنند و ….

فیلم Skyscraper

فیلم جدید راک از یکی از آثار اکشن کلاسیک سینما یعنی «جان سخت» الهام گرفته است اما از هر نظر فرسنگ‌ها با آن فاصله دارد. «جان سخت» (Die Hard) با حضور بروس ویلیس را می‌توان یکی از تاثیرگذارترین فیلم‌های ژانر دانست که برای بسیاری از آثار پس از خود، الهام‌بخش بوده است. راسون مارشال تربر ادعا می‌کند که فیلمش با ادای دین به «جان سخت» و «آسمان خراش جهنمی» (Towering Inferno) ساخته شده و این موضوع در تبلیغات و پوسترهای فیلم نیز آشکار است. اما اینکه یک آسمان خراش عظیم و در حال سوختن داشته باشیم و یک قهرمان که با شخصیت‌های منفی در یک مکان گیر افتاده، آن را تبدیل به اثری تماشایی می‌کند؟ به نظر می‌رسد که فیلم Skyscraper نمی‌تواند پاسخ مثبتی به این سوال بدهد. شخصیت‌های منفی هم حرفی برای گفتن ندارند و تنها هدفشان این است که با نابود کردن این آسمان خراش، اطلاعات مهمی که در اختیار صاحب آن است را به دست بیاورند.

«جان سخت» و شخصیت جان مک‌کلین پس از ۳۰ سال هنوز در یاد و خاطره‌ها باقی‌ مانده‌اند، موضوعی که فیلم Skyscraper و شخصیت اصلی‌اش به هیچ وجه توانایی دسترسی به آن را ندارند به طوریکه به محض اتمام، متوجه می‌شوید یک فیلم پراشکال و فراموش‌شدنی را تماشا کرده‌اید. این اثر، می‌تواند برای مخاطب معمولی سینما سرگرم‌کننده باشد ولی عمق ندارد. بدتر از آن، شخصیت ندارد و همه چیز را مصنوعی و پیش پا افتاده به تصویر کشیده است.

 

البته دواین جانسون مثل همیشه کار خود را به خوبی انجام داده و نمی‌توان به عملکرد او انتقادی وارد کرد. راک یکی از محبوب‌ترین و پرکارترین بازیگران دنیا است که به دیدن او در فیلم‌های بلاک باستری بی‌مغز عادت کرده‌ایم. برخی از این فیلم‌های بی‌مغر مثل Rampage (رمپیج) سرگرم‌کننده از آب درمی‌آیند و می‌توان برای یک بار هم که شده آن را تماشا کرد. اما دلیل خاصی برای تماشای «آسمان خراش» وجود ندارد، مگر اینکه بخواهید راک را در حال بالا رفتن از یک ساختمان جهنمی در هنگ کنگ و در نقش یک پدر فداکار مشاهده کنید!

نمره فیلم Skyscraper - 2

۲

User Rating: ۲٫۶۳ ( ۲ votes)
هنوز امتیازی داده‌نشده.
منتظر بمانید ...
استفاده از کل یا بخشی از مطالب، تنها در صورت ذکر دقیق منبع و لینک مطلب مجاز است و در غیر این صورت، شامل پیگرد می‌شود.
منبع
آی پیرامید
برچسب‌ ها

نوشته‌های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن