نقد و بررسی فیلم Tomb Raider – توم ریدر

0

در سال‌های اخیر شاهد شکست اقتباس سینمایی از بازی‌های پرآوازه و محبوبی مانند «اساسینز کرید» و «وارکرفت» بوده‌ایم و به نظر می‌رسد که دو مدیوم سینما و بازی، قرار نیست آب‌شان از یک جوی برود. این شکست‌ها قصه‌ای طولانی دارند و فقط به چند سال گذشته محدود نمی‌شوند اما برخی استودیوها این ریسک آشکار را پذیرفته و سعی می‌کنند بر اساس بازی‌های فوق‌العاده محبوب در دنیا، فیلم بسازند. عاشقان گیم نیز همیشه امیدوار هستند که بالاخره یک فیلم پیدا شود و این طلسم کهن را بشکند. در این شرایط، خبر رسید که فیلم Tomb Raider (مهاجم مقبره) با حضور آلیشیا ویکاندر در نقش لارا کرافت، ریبوت می‌شود. فیلمی که از فرنچایز معرفی‌شده در سال 2013 الهام گرفته و توسط «رور اوتاگ» کارگردانی شده است اما نتوانسته به تجربه کاملاً مهیجی در سینما تبدیل شود. در ادامه بررسی فیلم همراه آی پیرامید باشید.

محل تبلیغات شما

محل تبلیغات شما

فیلم توم ریدر

سازندگان باید فیلمی متعادل بسازند که حتی برای مخاطب عادی (که بازی را تجربه نکرده) جذاب باشد و از طرفی مخاطب هدف یعنی گیمرهای سرسخت را نیز راضی نگه دارد.

عادت کرده‌ایم اقتباس‌هایی را که دست روی بازی‌ها می‌گذارند، حتی قبل از اکران محکوم به شکست کنیم اما بسیاری انتظار داشتند که فیلم‌هایی مثل «اساسینز کرید» (به کارگردانی جاستین کرزل و هنرنمایی مایکل فسبندر) و همین فیلم Tomb Raider این قانون نانوشته را درهم شکسته و مخاطب سینمایی را همچون یک گیمر، مجذوب خود کنند. اتفاقی که دور از دسترس به نظر می‌رسد و اگر منصف باشیم، تولید فیلم از بازی‌هایی که داستانشان در گیم‌پلی طولانی روایت می‌شود، حتی برای استودیوهای بزرگ و مجهز کار ساده‌ای نیست. هر سال شاهد تعداد زیادی فیلم بر اساس رمان‌های مختلف و کامیک بوک‌ها هستیم اما هر گاه یک استودیو متوجه پتانسیل یک بازی ویدیویی شده و به سراغ اقتباس سینمایی از آن می‌رود، زنگ خطر به صدا درمی‌آید. یک دلیل مهم می‌تواند این باشد که داستان و شخصیت‌های بازی ویدیویی مناسب مدیوم سینما نیستند. یعنی سازندگان باید فیلمی متعادل بسازند که حتی برای مخاطب عادی (که بازی را تجربه نکرده) جذاب باشد و از طرفی مخاطب هدف یعنی گیمرهای سرسخت را نیز راضی نگه دارد.

آلیشیا ویکاندر

فیلم Tomb Raider هم تا حدودی در دام همین موضوع گرفتار شده است. فیلم سعی می‌کند چندین صحنه نمادین از بازی را عیناً بازسازی کند و در این کار هم موفق است اما ضعف اساسی را می‌توان در شخصیت‌پردازی و علی‌‌الخصوص رابطه پدر – دختری نه چندان درگیرکننده و بی‌اهمیت آن یافت. با دختری به نام لارا طرف هستیم که پدرش (با بازی دامینیک وست) 7 سال است ناپدید شده و کمپانی بزرگی را برای او به جا گذاشته است. لارا از گرفتن ارث خودداری می‌کند اما زمانی که این موضوع را می‌پذیرد، با معمایی فراطبیعی درباره مرگ پدرش و اهداف واقعی وی از سفری خطرناک به ژاپن، مواجه می‌شود. رور اوتاگ به نمایش چند فلش بک سعی کرده وابستگی عاطفی لارا و پدرش را به خورد بیننده دهد اما چندان در این بخش موفق نیست و چیزی جز یک رابطه سطحی به چشم نمی‌خورد.

با این وجود، صحنه‌های اکشن و مبارزات تن به تن، به خوبی اجرا شده‌اند. از لحظه‌ای که لارا تیر و کمانش را برمی‌دارد و ماجراجویی در مقبره متروکه‌ی ملکه ژاپنی را آغاز می‌کند (نقطه‌ای که خیلی دیر به آن می‌رسیم) تا انتهای فیلم، هیجان کم و بیش حفظ می‌شود. به هر حال این موضوع باعث نمی‌شود نپرداختن کافی به شخصیت‌ها و نیمه اول به شدت حوصله‌سربر فیلم را نادیده بگیریم. فیلم Tomb Raider به هیچ وجه فاجعه‌بار نیست و نمی‌توان آن را در گروه افتضاحات بازی‌ها در سینما قرار داد اما آنقدر هم خوب نیست که ما را به آینده‌ی چنین فیلم‌هایی امیدوار کند. این طور که از شواهد پیداست، سازندگان پس از روایت اوریجین لارا کرافت، فکر ساختن یک (یا چند؟) دنباله را در سر دارند و باید دید که آیا باز هم شاهد حضور لارا در پرده سینما خواهیم بود یا خیر.

50%
  • امتیاز فیلم
توجه: کپی‌برداری و هرگونه استفاده از مطالب، فقط در صورت ذکر نام و لینک مطلب مجاز است. در غیر این صورت شامل پیگرد قانونی می‌شود
منبع آی پیرامید

بخش دیدگاه‌ها

avatar