نقد و بررسی فیلم A Quiet Place – یک مکان ساکت

0

فیلم A Quiet Place – یک مکان ساکت به کارگردانی جان کرازینسکی، اثر ترسناک پرتعلیق و خلاقانه‌ای است که داستان تلاش یک خانواده برای بقا در شرایط آخرالزمانی را روایت می‌کند. مکانی که زنده ماندن در آن تنها یک قانون معنادار به نام سکوت دارد و زیر پا گذاشتن آن منجر به مرگ حتمی می‌شود. در ادامه نقد فیلم همراه آی پیرامید باشید.

محل تبلیغات شما

محل تبلیغات شما

اولین ویژگی جالب توجه «یک مکان ساکت»، خلاقیت سازندگان در نادیده گرفتن صدا برای ایجاد رعب و وحشت در دل بیننده است. در بسیاری از آثار ترسناک دیده‌ایم که کارگردان سعی می‌کند شخصیت‌ها را در حال جیغ و فریاد به تصویر بکشد یا با افکت‌های صوتی ناگهانی مخاطب را غافلگیر کند. بنابراین صدا عنصر مهمی در اینگونه فیلم‌هاست اما چنین موضوعی در مورد «یک مکان ساکت» صادق نیست چراکه شخصیت‌ها اجازه ندارند کلامی حرف بزنند و کوچک‌ترین صدایی می‌تواند بیگانه‌های شکارچی را به منشا آن برساند. پس حتی جزئی‌ترین حرکات در چهره و رفتار بازیگران که اکثراً به شکل کلوز-آپ‌ تصویربرداری شده، اهمیت مضاعفی می‌یابند.

پدر خانواده (با بازی کرازینسکی) در ابتدای فیلم A Quiet Place ، موشک اسباب‌بازی را از دست پسر خردسالش گرفته و خطرناک بودن آن را یادآوری می‌کند.(ارتباط این خانواده از طریق زبان اشاره است) در ادامه می‌بینیم که گوش پسربچه به این حرف‌ها بدهکار نیست و قضیه در همان دقایق ابتدایی به یک تراژدی تبدیل می‌شود. مدتی بعد به سراغ خانواده می‌رویم و این بار مادر (با بازی امیلی بلانت) را در حالی که باردار است مشاهده می‌کنیم. اضافه کردن یک نوزاد، آن هم در مکانی که امید و شادی در آن از بین رفته هرچند که برای التیام زخم‌های روحی روانی والدین باشد، اصلاً کار عاقلانه‌ای به نظر نمی‌رسد. به هر حال نویسندگان از خود پرسیده‌اند در بیشتر زمان فیلم که صدا نداریم، چه سوژه‌ای بهتر از یک بمب ساعتی یا همان نوزاد که ممکن است هرلحظه گریه و زاری کند و با به خطر انداختن شخصیت‌ها، اضطراب مخاطبان را صد برابر افزایش دهد.

از طرفی خاستگاه و هدف همین موجود بیگانه‌ی کور و حساس به صدا هم مشخص نیست. اشاراتی در حد سرتیتر چند روزنامه معروف که عباراتی مثل «آن‌ها می‌توانند صدای شما را بشنوند» وجود دارد که نشان‌دهنده فراگیر بودن این بحران در سرتاسر دنیا است. گذشته از ضعف‌های منطقی در فیلمنامه، باید اعتراف کرد که خلاقانه بودن ایده و هنرنمایی به شدت عالی امیلی بلانت که به ویژه در بخش‌های میانی فیلم، سخت‌ترین کار را بر عهده دارد و یک‌نفره بار ترسناک‌ترین سکانس‌ها را به دوش می‌کشد، شما را مجبور به تماشای فیلم A Quiet Place می‌کند.

فیلم A Quiet Place در مدت 90 دقیقه، داستانی آخرالزمانی از عشق به خانواده و وظایف دشوار والدین در حفاظت از بچه‌ها را روایت می‌کند و تا حد زیادی در ایجاد تعلیق موفق است اما ضدمنطق بودن بعضی از بخش‌ها باعث می‌شود پس از تیتراژ نهایی، با سوالات بسیاری مواجه شوید. چنین اثر ترسناکی بدون شک ارزش تماشا دارد و می‌توان آن را به نوعی با غافلگیری بزرگ سال گذشته یعنی Get Out – برو بیرون به کارگردانی «جوردن پیل» مقایسه کرد. درون‌مایه، فضا و پیام‌های این دو فیلم شباهتی به هم ندارند اما هر دو آثار هوشمندانه‌ای تلقی می‌شود که با بودجه کمی در ژانر وحشت تولید شده و میلیون‌ها دلار سود نصیب کمپانی‌هایشان کرده‌اند.

70%
  • امتیاز فیلم
توجه: کپی‌برداری و هرگونه استفاده از مطالب، فقط در صورت ذکر نام و لینک مطلب مجاز است. در غیر این صورت شامل پیگرد قانونی می‌شود
منبع آی پیرامید
مطالب مرتبط

بخش دیدگاه‌ها

avatar